Hair Replacement Surgery – John Kiely M.D. Chartered

ريزش مو در زنان a

1) ریزش مو بصورت موضعی در خانم ها
2) ریزش مو بصورت طرح دار در خانم ها (آلوپسی آندروژنتیک با طرح زنانه)
3) ریزش مو بصورت گسترده (دیفیوز) در خانم ها
الف) علل ریزش مو بصورت گسترده (دیفیوز) در خانم ها
ب) درمان ریزش مو بصورت گسترده (دیفیوز) در خانم ها

 

کاشت موی طبیعی فقط برای آقایان نبوده و در مورد خانم ها نیز کاربرد دارد. امروزه با استفاده از تکنیک های پیشرفته و جدید کاشت موی طبیعی می توان انواع ریزش مو در خانم ها را در حد قابل قبول و مطمئن و با نتایج خوب درمان نمود.
در مورد کاشت موی طبیعی در خانم ها ذکر این نکته مهم است که بهترین نتیجه برای خانمی بدست می آید که در منطقه دهنده دارای موهای ضخیم و باتراکم کافی بوده و طاسی وی در منطقه گیرنده قابل ملاحظه باشد و در مورد ریزش مو بصورت گسترده (دیفیوز) در خانم ها همیشه نتایج خوب و قابل قبول بدست نمی آید.
برای بررسی ریزش مو در خانم ها می توان آن را به سه نوع تقسیم بندی کرد:


1) ریزش مو بصورت موضعی در خانم ها

ریزش مو بصورت موضعی در خانم ها را می توان به دو دسته دارای جوشگاه (اسکار) و بدون جوشگاه (اسکار) تقسیم نمود. آلوپسی آره آتا از بیماری های دسته دوم می باشد. این عارضه ژنتیکی و جزء گروه بیماریهای اتوایمیون است که در آن بصورت ناگهانی قسمت های گردی از پوست سر (و گاهی ابرو، مژه، سبیل و ریش) بطور کامل طاس شده در حالیکه پوست قسمت بدون مو کاملاً طبیعی است. درمان ین بیماری تزریق کورتون در موضع بوده و کاشت موی طبیعی مناسب نخواهد بود.

آلوپسی آره آتا در پوست سر

 

فرم شدیدتر آلوپسی آره آتا

از دیگر اشکال دسته دوم می توان به بیماری آلوپسی ناشی از کشش مو (Traction Alopecia) مثلاً بدلیل محکم بستن موها با تل مو و یا بافتن محکم موها و بیماری تریکوتیلومانیا (در این بیماری شخص بدلیل مشکلات روانی و عصبی موهایش را مرتباً می کند) اشاره کرد که هر دوی آنها به کاشت موی طبیعی جواب می دهند.

تریکوتیلومانیا

علل بوجودآورنده دسته دارای جوشگاه (اسکار) بسیارمتنوع بوده و برخی ازآنها عبارتنداز:
بیماری های پوستی مانند: لوپوس پوستی (DLE) ولیکن پلانوس
بیماریهای غیرپوستی مانند: اشعه درمانی پوست برای انواع سرطان ها، آسیب هیی که به پوست وارد می شود از قبیل سوختگی ها و جراحات گوناگون پوست و غیره.
درکلیه ین حالات وقتیکه جریان فعال ریزش مو در اثر بیماری که علت ریزش مو است، متوقف شد می توان اقدام به کاشت موی طبیعی نمود و معمولاً پاسخ درمانی خوبی بوجود خواهد آمد.

آلوپسی اسکارگذار

گاهی مواقع جوشگاه هیی در محل بخیه ها بعد از اعمال جراحی رخ می دهد (مثلاً در خط موها پس از عمل جراحی کشیدن پوست = Face lift) و گاهی نیز بدلیل کشش مداومی که بر موها وارد می شود (مثلاً بدلیل کِش و یا تِل سر) موها دچار ریزش می شوند (بدین حالت آلوپسی ناشی از کشش = Traction alopecia گفته می شود). هر دوی ین بیماری ها به خوبی به کاشت موی طبیعی پاسخ می دهند.

بالا

2) ریزش مو بصورت طرح دار در خانم ها (آلوپسی آندروژنتیک با طرح زنانه)

کلاً 20 درصد خانم ها گرفتار این فرم ریزش مو هستند. از نظر آماری 3 درصد خانم های 29 – 20 ساله، 17 درصد خانم های 49 – 30 ساله، 25 درصد خانم های 69 – 50 ساله، 28 درصد خانم های 79 – 70 ساله و 28 درصد خانم های 89 – 80 ساله دچار این فرم ریزش مو می باشند. با مطالعه این ارقام مشخص می شود که شیوع آلوپسی آندروژنتیک با طرح زنانه با شروع یائسگی و پس از آن در خانم ها افزایش پیدا می کند.
در آلوپسی آندروژنتیک با طرح زنانه، ریزش مو در خانم مبتلا دارای طرحی شبیه آقایان است یعنی شروع طاسی از جلو و طرفین سر و یا قسمت ورتکس (قله سر) بوده و پیشرفت آن هم مانند طاسی با طرح مردانه می باشد. علل این فرم ریزش مو در خانم ها همان علل طاسی با طرح مردانه در آقایان (ژن، هورمون ها و سن) است و مانند آقایان ژن مسبب آن می تواند از طرف مادری یا پدری به ارث برده شود و بروز (Expression) این ژن نیز بستگی به وجود هورمون های مردانه (آندروژن ها) در خانم مبتلا دارد.
با وجود این شباهت ها، طرح ریزش مو در خانم های دارای این بیماری با طرح ریزش مو در آقایان دارای آلوپسی آندروژنتیک بسیار متفاوت می باشد. علل این تفاوت بدرستی شناخته نشده اند ولی به احتمال زیاد مهمترین آنها پایین بودن سطح هورمون مردانه به نام تستوسترون بطور کلی در خانم ها (نسبت به آقایان) است. همانطور که می دانید تستوسترون در بدن تبدیل به دی هیدروتستوسترون شده و ماده اخیر است که مسئول بروز طاسی می باشد. عامل تبدیل تستوسترون به دی هیدروتستوسترون آنزیمی به نام 5 – آلفا رداکتاز بوده و غلظت این آنزیم در مناطق طاس بالاتر از مناطق غیر طاس است. با این حال غلظت این آنزیم در خانم ها فقط نصف آقایان بوده و میزان آن در منطقه ورتکس باز هم کمتر است. علاوه بر این پوست سر خانم ها دارای مقادیر بالاتری (نسبت به آقایان) از آنزیمی به نام آروماتاز بوده که از تبدیل تستوسترون به دی هیدروتستوسترون ممانعت می نماید. بخصوص غلظت این آنزیم در مناطق جلوی سر خانم ها بسیار بالا است و این دلیل این حقیقت است که فقط در مراحل پیشرفته آلوپسی آندروژنتیک در خانم ها قسمت جلوی سر و خط مو درگیر می شوند.
خانم های دارای آلوپسی آندروژنتیک پاسخ درمانی بسیار خوبی به پیوند موی طبیعی می دهند.
همانطور که گفته شد طرح ریزش مو در آلوپسی آندروژنتیک با طرح زنانه با آقایان متفاوت می باشد و بطور کلی سه درجه طاسی در این بیماری شناخته شده است:
درجه یک: طاسی در منطقه مرکزی پوست سر (ورتکس) است.
درجه دو: طاسی در مناطق گسترده تری از پوست سر مشاهده می گردد.
درجه سه: طاسی با طرح مردانه با درگیری از جلوی سر تا قسمت وسطی پوست سر (ورتکس) ولی برخلاف آقایان طاسی کامل سر در خانم ها بندرت مشاهده می گردد.
در پاره ای از موارد علت آلوپسی آندروژنتیک با طرح زنانه در خانم ها تزشح زیاد تستوسترون مثلاً توسط یک تومور (غده) می باشد که در این حال سایر علائم مردانه شدن از قبیل کلفت شدن صدا و موی زائد در صورت و نیز جوش غرور جوانی (آکنه) هم مشاهده می گردد. در اینگونه بیماران لازم است که سریعاً مداخله درمانی صورت بگیرد.


تقسیم بندی هامیلتون برای آلوپسی آندروژنتیک با طرح زنانه



تقسیم بندی لوودویگ برای آلوپسی آندروژنتیک با طرح زنانه

بالا

 

3) ریزش مو بصورت گسترده (دیفیوز) در خانم ها

در این حالت همه پوست سر بصورت یکدست دچار ریزش مو شده است. این فرم شایعترین نوع ریزش مو در خانم ها می باشد و در آن نه تنها تعداد موها کاهش یافته بلکه قطر هر تار مو نیز کم شده است. نظر باینکه ریزش مو در این بیماری گسترده و پخش است لذا منطقه دهنده موها نیز درگیر بوده و لذا این افراد معمولاً انتخاب خوبی برای پیوند موی طبیعی نمی باشند.

برخلاف نوع قبلی ریزش مو در خانم ها، این فرم طاسی در خانم ها دارای علل متنوعی بغیر از مسئله توارث می باشد و لذا لازم است که شخص مبتلا مورد ارزیابی دقیق قرار گرفته و نوع درمان وی نیز بدقت تعیین گردد.
ذکر این نکته ضروری است که در همه انسان ها چه خانم و چه آقا با گذشت زمان و پیر شدن فرق سر بازتر شده و موهای تمامی قسمت های پوست سر نازکتر و کمتر می گردند و این یک پدیده نرمال می باشد. شروع این پروسه نرمال از اوایل بیست سالگی بوده و دیده شده است که تا سن 50 سالگی حدود نصف خانم ها دارای درجاتی از کم شدن و نازک شدن موها گردیده اند و با شروع یائسگی این مسئله مشخص تر و شدیدتر می گردد و حتی بدلیل افزایش نسبی میزان تستوسترون در زمان یائسگی تعداد موهای جلوی سر نیز مقداری کاهش می یابد. همانطور که گفته شد طاسی وسیع و گسترده خیلی بندرت در خانم ها مشاهده می گردد.

بالا

الف) علل ریزش مو بصورت گسترده (دیفیوز) در خانم ها

1) سن بدین معنی که اکثریت سالمندان نسبت به زمان جوانی دارای موهای کمتر و نازکتری هستند.
2)
وراثت بدین معنی که در برخی اشخاص به صورت ارثی با پیرشدن موهای همه سر کمتر و نازکتر می شوند.
3)
اختلالات هورمونی بخصوص مشکلات تیروئید و سایر بیماری های هورمونی که موجب ترشح بیش از حد آندروژن ها می گردند.
4)
داروها شامل قرص ضدحاملگی، داروهای تیروئید، داروهای ضدفشارخون، داروهای اعصاب مثل لیتیم، پروزاک و آنتی دپرسانت های سه حلقه ای، داروهای رقیق کننده خون مثل هپارین و کومادین، داروهای پایین آورنده کلسترول، داروهای ضدنقرس مثل Zyloprim، داروهای ضدالتهاب مثل کورتون ها، مقادیر بالای ویتامین A و تریپتوفان و داروهای مخدر مانند کوکائین.
5)
کم خونی ها مثل فقر آهن بخصوص در خانم هایی که گیاهخوار هستند.
6)
استرس های روحی شدید که معمولاً 3 – 2 ماه بعد باعث ریزش مو می شوند.
7)
بیماری های فیزیکال (بدنی) شدید از هر نوع بخصوص تب بالا و عفونت شدید که معمولاً 3 – 2 ماه بعد باعث ریزش مو شده و متعاقب بهبودی کامل موها دوباره درمی آیند.
8)
زایمان که معمولاً 6 – 1 ماه پس از آن تعداد زیادی از موها ریخته ولی معمولاً همه آنها مجدداً درمی آیند.
9)
سیستمیک لوپوس اریتماتوسوس (SLE)
10)
آسیب ناشی از رنگ مو، اکسیدان و صاف کننده های مو
11)
مشکلات زنانه مانند تومورهای تخمدان
12)
اعمال جراحی و بیهوشی عمومی
13)
کم کردن وزن بصورت شدید و ناگهانی بخصوص با رژیم های غذایی نامناسب و غلط
در صورتیکه خانمی دارای ریزش مو بصورت گسترده (دیفیوز) باشد و علایم زیر در وی دیده شود بایستی تست های آزمایشگاهی از طرف پزشک معالج برای ایشان درخواست شود زیرا این احتمال هست که میزان هورمون های مردانه (آندروژن ها) در خون او بالاتر از حد نرمال باشد:
نامنظمی در عادت ماهیانه بخصوص اگر این مسئله به مدت طولانی اتفاق افتاده باشد، جوش غرورجوانی (آکنه) همراه با کیست که معمولاً جوشگاه برجای می گذارد، موهای زائد در صورت و بدن، وجود علائم وصفات مردانه مانند کلفت شدن صدا، نازایی، ترشح شیر از پستان ها
تست های آزمایشگاهی که معمولاً از سوی پزشک معالج درخواست می شود عبارتند از:
تستوسترون توتال و آزاد، دی هیدرواپی آندروستندیون – سولفات (DHEA – S)، پرولاکتین، CBC، آهن و TIBC، تستهای تیروئید، ANA و STS.

بالا


ب) درمان ریزش مو بصورت گسترده (دیفیوز) در خانم ها

این تصور اشتباه است که صرفاً بدلیل کم پشتی موها از اقداماتی نظیر رنگ کردن مو، استفاده از اسپری ها و ژل پرهیز کنیم با این تصور که همه این کارها همیشه برای موهای کم پشت ضرر دارند. کار درست این است که میزان این اقدامات را کاهش دهیم ولی انجام درست و منطقی آنها نه تنها باعث خوش حالت شدن موها می گردد بلکه با کاهش استرس فرد می تواند در رشد بعدی موها هم مثمر ثمر باشد. بایستی متذکر شد که استفاده از اکسیدان (بلیچ کننده های مو) و موادی که موها را صاف می کنند (مثل گلت) اکیداً ممنوع هستند. کوتاه نگه داشتن موهای کم پشت و استفاده از مدل های موی کوتاه نیز مفید هستند. در صورتیکه می خواهید موهایتان را رنگ نمایید توجه داشته باشید که سایه های روشن تررنگ مو کم پشتی موها را کمتر نشان می دهد و از این نظر بهتر است.
یکی از دلایل مهم کم پشتی موها در خانم ها کمبود آهن است و لذا پس از ارزیابی آهن بدن با تست های آزمایشگاهی و در صورت لزوم مصرف داروی مناسب (فقط با تجویز پزشک) استفاده از مواد غذایی سرشار از آهن مانند گوشت قرمز، زرده تخم مرغ و سبزیجات دارای برگهای سبز تیره توصیه می گردند. مصرف ویتامین C به بدن کمک می کند تا بتواند آهن بیشتری جذب نماید. اگرچه فولیکول در حال رشد مو نیاز زیادی به پروتئین دارد ولی استفاده بیشتر از مواد پروتئینی تأثیری در رشد بیشتر موها نداشته و توصیه نمی شود.
محلول موضعی ماینوکسیدیل (Rogaine) در 50 درصد مبتلایان به کم پشتی موها باعث بهبود شرایط موها شده و لذا توصیه می گردد و غلظت دو درصد آن برای خانم ها کافی است. در حدود 5 درصد از کسانی که از این محلول استفاده می کنند دچار افزایش تعداد موها در صورت (معمولاً گونه ها، بالای ابروها و گاهی لب بالا و چانه) شده با اینکه فرد اظهار می دارد که دارو را دقیقاً به موضع کم پشت مالیده است. علت این پدیده مشخص نبوده ولی این احتمال است که دارو از طریق جریان خون به مناطق دیگر رسیده و یا اینکه اندکی از دارو به بالش مالیده شده ودر حین خواب با صورت شخص تماس پیدا کرده است. در هر حال با تداوم مصرف محلول موضعی معمولاً این عارضه در عرض یکسال کاهش پیدا کرده و اگر هم دارو قطع شود موهای زائد بوجود آمده 6 – 1 ماه بعد از بین می روند.
خانم های دچار کم پشتی موها مکرراً از استروژن برای درمان استفاده می کنند ولی در حال حاضر بدلیل تأثیر بیشتر محلول موضعی ماینوکسیدیل و مشخص نبودن فایده استروژن در این زمینه استفاده از آن منسوخ شده است. هورمون درمانی (HRT) برای بیماری های دیگر (مثل علائم یائسگی) می تواند بر موها تأثیر منفی یا مثبت داشته باشد. اگر خانمی درحال مصرف HRT حاوی پروژسترون است بایستی از پزشک خود بخواهد که از پروژسترون های نسل سوم (که شباهت کمتری به آندروژن ها داشته و لذا برای رشد موها مفیدتر هستند) استفاده نماید.
سیپروترون استاید (Androcure) و اسپیرونولاکتون نیز گاهی برای کم پشتی موها در خانم ها استفاده می شوند. قرص فیناستراید (Propecia) که برای طاسی مردانه در آقایان استفاده می شود به هیچ عنوان در خانم ها کاربردی نداشته و نباید مصرف شود.
در صورتیکه خانمی دارای کم پشتی قابل ملاحظه موهای سر بوده و از درمان های دارویی سودی نبرده است، کاشت موی طبیعی می تواند به وی کمک کرده تا موهای پرپشت و خوبی داشته باشد و در این صورت مراجعه به کلینیک کاشت موی طبیعی دکتر سعید صلحی توصیه می گردد.

بالا

 

ارسال عکس