|
توصيه هاي پزشكي
مویكی اززیباترین دارائی های انسان است
وموی سالم نه تنهایك موهبت الهی بوده بلكه
باعث ایجاداعتمادبه نفس درزندگی اجتماعی
وفردی شخص می گردد.
ساختمان طبیعی مو
تقریباً تمام سطح بدن توسط موپوشیده شده
است.دربرخی مناطق موهاضخیم،بلند،رنگی
ودارای رشدسریع هستند(مثل سروصورت،زیربغل
ومنطقه تناسلی).موهای سایرمناطق بدن
كوچك،ظریف،بارشدکم ونسبتاًبدون رنگدانه می
باشند.حیات موبوسیله اكسیژن،ویتامین
هاوموادمغذی است كه ازطریق جریان خون(ونه
ازسطح پوست سر)به آن می رسد.
مودارای دوقسمت است:1)ریشه كه درون پوست
قرارداشته وقسمت زنده مواست.بخش
مولدمودرانتهای ریشه قرارداشته
وفولیكول(پیاز)مونام دارد.عروق خونی،اعصاب
ورنگدانه مودرپیازموقراردارند.2)ساقه كه
بیرون ازپوست بوده ویك ساختمان مرده است.
رشدمویك پدیده چرخشی وشروع آن بامرحله
رشدفعال(آناژن)است.این مرحله درموردموی سر
بطورمتوسط3سال طول می كشد.درمرحله آناژن
مو دائماً بلندترشده ولذاهرچقدراین مرحله
طولانی ترباشدطول موبیشترمی گردد.درحالت
عادی95-90درصدموهای سردراین مرحله
هستند.سپس مرحله پسرفت (كاتاژن) رخ می
دهدكه درطی آن رشدمومتوقف وسلول
هادچارتخریب می گردند.طول این
مرحله3-2هفته بوده وحدود3درصدموهای
سردراین مرحله قرار دارند.درانتهامرحله
استراحت(تلوژن)قرارداردکه حدود3-2ماه طول
می كشد و 15-10درصدموهای سردراین مرحله
قراردارند.دراواخرمرحله استراحت موبه شكل
گرزدرآمده،كوتاه شده،به سمت بالاحركت كرده
ودرنهایت خود بخود ویا در اثركشش(مثل شانه
وبرس زدن)می ریزدوسپس ازمحل پیازآن موی
جدیدشروع به رویش كرده واین چرخه مرتب
تكرارمی گردد.
این چرخه درهمه موهای بدن وجودداشته ولی
مدت زمان هرمرحله آن درهرمنطقه ازبدن
ونیزدرزمان های گوناگون متفاوت است.به
همین دلیل موی ابرویامژه هرگزازحدمعینی
بلندترنشده،موهای بدن فقط کمی بلندمی
شوندولی موهای سروصورت،زیربغل ومنطقه
تناسلی مرتباًرشدمی کنند. هرروز حدود یکصد
تار موی سر(كه درمرحله استراحت
قراردارند)ریخته وتقریباًبه همین تعداد
وارد مرحله رشدمی گردند.رشدموی سرانسان
درحدودیک سانتیمتردرماه است.
تعدادموهای سرپس ازتولدافزایش پیدانمی
کندبعبارت دیگرپس ازتولدموی جدید بوجود
نمی آید. تعدادفولیكول های موی سردرزمان
بلوغ 200-100عدد در هر سانتیمتر مربع(یعنی
حدود100هزارتارمودرپوست سر)می
باشد.باافزایش سن تعدادفولیكول های
موبطورنرمال كاهش پیدامی كند.
مراقبت ازمو
1)برس وشانه زدن:روزانه3-2باربرس یاشانه
زدن موكافی است.ازاین بیشتركشش وارده
برمودردرازمدت سبب آسیب به آن می شود(مثل
موخوره، شكسته شدن وگاهی كم پشتی
موها).بهتراست ازشانه یابرسی استفاده شود
كه تولیدالكتریسیته ساكن نكند(شانه یابرس
فلزی نوك تیزخوب نیست).نوك دندانه های
شانه بایستی گردوعریض واتصال بین دندانه
هادرست درمركزهردندانه بوده وهمچنین فواصل
دندانه هامتناسب وجنس آنهاانعطاف پذیرونرم
باشد(شانه های چوبی خوب نیستند).
2)شستشوی مو:برای انتخاب شامپوی مناسب بایستی ابتدانوع
مومشخص گردد.سرراباصابون
شسته،3روزصبركنیدوسپس پوست سرراباانگشت
برای 2دقیقه ماساژداده ونوك انگشت راروی
كاغذزرورق بمالید.باتوجه به میزان اثر
چربی باقیمانده می توان خشك،معمولی یاچرب
بودن موراتعیین وبرمبنای آن شامپو
راانتخاب نمود.تعداد شستشوی موهاربطی به
ریزش مونداشته و بایستی برحسب سن وفعالیت
فیزیكی فردتعیین
گردد(7-1باردرهفته).درهنگام شستن ازكشیدن
وچنگ زدن محكم موخودداری كنید(ماساژملایم
كافی است. اگر هرروزحمام می
روید،یكبارشستن باشامپوكافی ودرغیراین
صورت دوبار بهتراست.پس
ازشامپوزدن،شستشووآب كشیدن موهاباآب
سردمناسب وموجب شادابی ودرخشان ترشدن رنگ
موها می گردد.
3)خشك كردن وحالت دادن به مو:برای خشك
كردن موهاپس ازاستحمام بهتراست اجازه
دهیدآنهابه حالت طبیعی خشك شده ودرصورت
استفاده ازحوله آنرافقط برموها فشارداده
وازمالش شدید اكیداًخودداری نمائید.درصورت
سشواركردن ازبادخیلی داغ استفاده نشود،
فاصله سشوار ازمو بیشتر
از20سانتیمترباشد،استفاده ازآن ازهفته
ای2-1بار تجاوزنكندونبایدتاخشك شدن كامل
موها سشواركردن راادامه دهید.درهنگام خشك
كردن موهای خیس بهتراست ازحركات
انگشتان(ونه شانه یابرس زدن)برای حالت
دادن به موها استفاده شود.
4)نرم كننده مو،ژل،سدر،كتیراوغیره:این
موادبرای حالت دادن به موهااستفاده شده
ولی هیچ تأثیری دررشدموندارند.استفاده
ازاینهامزیت فوق العاده ای ندارد ولی گاهی
ممكن است مضرباشند.بهتراست ژل
راحداكثرهفته ای یکباراستفاده نمائید.نرم
كننده هاازطریق كاهش الكتریسیته ساكن
درموهاباعث خوش حالت شدن موهامی گردند.
5)رنگ مو:بطوركلی استفاده ازهرگونه ماده
شیمیائی برموهابالقوه آسیب رسان است.رنگ
كردن موبواسطه وجودآمونیاك ونیزمراحل
مختلف آن می توانندباعث بروزحساسیت درپوست
سرشودمنتهاگاهی علائم آن درجلسات اولیه
بروزنمی كند.بهتراست درصورت استفاده ازرنگ
مواینكارتوسط افرادحرفه ای وماهرانجام
شود.رنگ كردن مودرمنزل كاراشتباهی است.رنگ
مودارای انواع موقتی ودائمی است.انواع
موقتی آن بیشتربصورت شامپوبوده واحتیاج به
اكسیدان ندارند. شستشوی موبااین شامپو
باعث رنگ شدن موشده وپس ازآن با2-1بار
شستشوی معمولی رنگ حاصله ازبین میرود.این
رنگ موهاكمترین اثر مضررا برموداشته ولی
بدلیل گرانی وناپایداری اثرشان كمترتوسط
خانم هااستفاده می شوند. رنگ موهای دائمی
بیشترین آسیب رابه موواردمی كنند(بخصوص با
استفاده طولانی مدت ومکرر)ولذادرصورت
استفاده ازرنگ موی دائمی بهتراست فاصله
زمانی استعمال آن هرچقدرممكن است طولانی
ترباشد.رنگ موهای طبیعی بدلیل داشتن عوارض
جانبی كمتربهترازرنگ های مصنوعی هستند.
6)ازبین بردن مو:سالم ترین روش
رفع
موتراشیدن آن بوده وبرخلاف عقیده عمومی
اینكارباعث كلفت تریابیشترشدن موهانمی
گردد.استفاده ازكرم موبرهم خوب است ولی
امكان بروزحساسیت پوستی بخصوص درصورت
وجوددارد ولذابهتراست قبل از استعمال
آنرادرپشت گوش یابازوتست كرد(اكثركرم های
موبرموجوددربازاربرای پوست صورت مناسب
نیستند).تبلیغاتی كه درموردرفع دائمی
موهای زائدبااستفاده ازكرم موبرمی شود،صحت
ندارند.پودرهای نظافت بدلیل داشتن
آرسنیك(كه فوق العاده سمی بوده وازطریق
پوست قابل جذب است)به هیچوجه
نبایدبكاربرده شوند.
بیماری های مو
موی سرازاهمیت روانی واجتماعی زیادی
برخورداراست ولذابیماری های آن دارای
اهمیت بالائی برای انسان می باشند.
1)سفیدشدن مو:سفیدشدن مومی توانددرسنین
پیری(كه طبیعی است)ویابصورت زودرس
درنوجوانی رخ دهد.سفیدی زودرس مویك خصیصه
ژنتیكی، معمولاًغیرقابل برگشت
وعمدتاًغیرقابل درمان می باشد.تنهاراه رفع
ظاهری آن استفاده ازرنگ مواست.یك مطلب
خوشحال كننده برای این افراداین است كه
موهای آنها نریخته وتاسنین بالاموهایشان
راخواهندداشت.استرس ومصرف برخی داروهامثل
قرص كلروكین نیزدربروزسفیدی زودرس مودخالت
دارند.
2)موخوره:درموخوره انتهای مودویاچندشاخه
می گردد.علت آن صدمات فیزیكی(شانه وبرس
زدن،سشوار،مش،فركردن وغیره)یاشیمیائی(رنگ
كردن مکرر، شامپوی نامناسب وغیره)به ساقه
مودرطول زمان بوده وبه همین دلیل موخوره
عمدتاً درموهای بلندوخشك(كه حساس
ترهستند)مشاهده می گردد.برای رفع آن
بایستی انتهای موهابطورمرتب كوتاه شده
واستفاده ازروغن زیتون بلافاصله پس ازحمام
روی انتهای موهاهم مفیداست.
2)شوره سر:شوره عبارتست ازسلولهای مرده
پوست همراه باترشحات غددچربی وآلودگی های
محیط كه بصورت پوسته های متراكم مشاهده می
گردد.شوره خفیف بسیارشایع بوده وعوامل
متعددی ازقبیل رژیم غذائی،ترشح بیش
ازحدچربی،عكس العمل آلرژیك موبه
موادشوینده،میزان خواب،تغییرفصل وناراحتی
های عصبی دربروزآن دخالت دارند.دراین حالت
شوره هاخشك بوده وبصورت پوسته هایی
باظاهرپودرخاكستری روی سرظاهروروی شانه
هاواطراف گردن می ریزند..شوره خفیف با
شستشوی مرتب بوسیله شامپوی ضدشوره مرتفع
می گردد. درشوره شدیدپوست سرخیلی چرب
بوده،شوره ها كثیف و زردرنگ می
باشندوخارش،التهاب وحساسیت پوست
وجوددارد.این وضعیت یک بیماری تلقی شده
وحتماًبایستی توسط متخصص پوست معاینه
ودرمان شود.
3)ریزش مو:ریزش موعلامتی شایع وناراحت
كننده است.بیشترافرادی كه به متخصص پوست
مراجعه می كنندازریزش مو(بعنوان شكایت اول
یادوم)شاكی هستندولی درحقیقت
اكثراینهادارای ریزش غیرطبیعی مونمی
باشند.بطورمعمول روزانه 100-50 تارموریخته
واگرهرروزشستشوی موهاانجام شودتا150-120
تارموطبیعی تلقی می گردد.برای اینكه
بدانیدآیاواقعاًریزش موی غیرطبیعی
وجودداردبایستی حداقل یك هفته سررانشسته
ودراین مدت همه موهای ریخته شده راجمع
آوری وبرتعدادروزهاتقسیم نمائیم.اگرازاین
عددبیشترباشدبایستی به فكرراه چاره
باشیم.راه دیگربرای دانستن این مطلب آن
است كه یك دسته حدود100تائی ازموهارابادست
بآهستگی بكشیم.اگرفردروزقبل حمام نكرده
باشددرحالت طبیعی5-4 عددموكنده می
شودوازاین بیشترنیازبه بررسی ودرمان دارد.
ریزش مورامیتوان به دودسته بزرگ تقسیم
نمود:
الف)گاهی ریزش مودرجریان امراض دیگررخ
داده وعلامتی ازآن بیماری است ودراین حالت
دراكثریت موارددرمان آن بیماری موجب
بهترشدن ریزش موهامی گردد.مثال هائی ازاین
نوع ریزش موعبارتنداز:امراض عفونی بخصوص
باتب بالا,انواع سؤتغذیه وكمبودموادغذائی
بخصوص كمبودآهن(كه درخانم هاازعلل
بسیارمهم ریزش مواست)- كمبوداسیدفولیك
وكمبودپروتئین ها و اختلالات هورمونی مثل
امراض غدهتیروئید,نكته حائزاهمیت
درمورداین علل این است كه اغلب مواردشروع
ریزش موهاچندماه بعدازعامل بوجودآورنده
ریزش موبوده ولذادراكثریت مواردپیداكردن
رابطه علت ومعلولی برای بیمارمشكل می
باشد.
ب)گاهی ریزش موخودش یك بیماری جداگانه
است.دراین قسمت2بیماری مهم قراردارندكه
عبارتنداز :
1)ریزش منطقه ای موها(Alopecia Areata):علت
دقیق این بیماری مشخص نمی
باشد.معمولاًدرعرض مدت كوتاهی(گاهی
چندساعت)به یكباره موهامی ریزند.شدت این
بیماری ازلكه های كوچك ومدوركاملاً بدون
مودرریش،سریابدن تاازدست رفتن كامل موهای
سرویاهمه موهای بدن متغیرمی باشدولی
چیزشایع حالت اول است.تنهاعامل شناخته شده
دربروزاین عارضه،استرس های عصبی بوده
ومعمولاً هم ریزش موهابدنبال یك استرس
شدیدعصبی روی می دهد.تعدادزیادی ازبیماران
خودبخودویابادرمان بهبودپیدامی
كنند.تأثیردرمان درمواردخفیف بیماری
بیشتراست.
2)ریزش موی آندروژنتیك:آندروبه معنی مردوژنتیك یعنی ارثی
ودركل این عبارت به معنی ریزش موی ارثی
مردانه می باشد.البته این بیماری درخانم
هاهم مشاهده شده زیراخانم هانیزدارای
هورمون های مردانه به مقداراندك می باشند.
ریزش موی آندروژنتیك شایعترین علت ریزش
مودرآقایان است.نحوه توارث آن بطوردقیق
مشخص نبوده ولی بطورقطع ارثی می
باشد.آقایان این بیماری راازخانواده مادری
وخانم هاآنراازخانواده پدری به ارث می
برندالبته این مطلق نمی باشد.شروع این
عارضه اززمان بلوغ(حدود15-14سالگی)است كه
هورمون های جنسی مردانه شروع به ترشح
وفعالیت می كنندوسپس ریزش موبه
آهستگی گسترش پیدامی كند.تازمانیکه 50
درصدموهای سرکم نشده است شخص متوجه طاسی
اش نمی گردد.25% افرادبین 25 تا 30
سال،40% افراد40 ساله و50% افرادبالای 50
ساله مبتلا به طاسی باطرح مردانه هستند.
نحوه گسترش بیماری درآقایان باخانم
هامتفاوت است.درمردان ریزش موازجلوی
سرآغازمی شود.موهابتدریج
نازكتروكمرنگترشده وحالت اصلی خودراازدست
می دهند.بمرورزمان تعدادموهاكمترشده وپوست
سرهویدامی گردد.این تغییرات موجب عقب رفتن
تدریجی خط رویش مودرپیشانی می شود.كاهش
موباشدت كمتریابیشتردرقله سرهم رخ داده
وآن بخش نیزبه تدریج دچارطاسی می
گردد.باگسترش طاسی وبهم پیوستن مناطق خالی
ازموكل سرطاس شده ودرنهایت فقط مودرمناطق
گیجگاهی وپشت سرباقی می ماند(موهای این
بخش هابدلیل نداشتن گیرنده هورمون های
مردانه به اثرات ریزش موی این هورمون
هامقاوم بوده وخیلی بندرت دچارطاسی می
گردند).
درخانم هاهیچگاه شدت طاسی مثل آقایان نیست
وبیشتربه صورت كم پشتی ونازك شدن موهادركل
سرظاهرمی گرددوبرخلاف مردان هیچوقت
بطوركامل طاس نمی شوند(بدلیل اثرات هورمون
های زنانه).
یكی ازچیزهائی كه معمولاً باریزش موی
مردانه مشاهده می گرددپوست وموی چرب است
كه بدلیل تأثیرهمزمان هورمون های مردانه
برفولیكول مووترشح غددچربی پوست می
باشد.قبلاً معتقدبودندكه كارفكری زیادباعث
ریزش موی مردانه می گرددولی درحال حاضراین
نظریه ردشده است.استفاده ازهورمون های
مردانه برای پرورش اندام باعث بروز ریزش
موی مردانه درفردمی شود.
نظربه اینكه ریزش موی آندروژنتیك دارای
منشأژنتیكی است لذادرمان قطعی ودائمی
ندارد.درمان های موجودبرای این بیماری
رامی توان به 2 گروه تقسیم كرد:
الف)درمان داروئی كه دراین قسمت دوداروی
استاندارد وبی نهایت داروی
غیراستانداردوخانگی قراردارند.دردسته اول
محلول ماینوكسیدیل وقرص فیناستراید
قراردارند.بغیرازاین دوداروهیچكدام
ازداروهای دیگردارای اثرات شناخته شده
وقطعی نبوده وبدلیل وجودعوارض احتمالی
بهتراست بهیچ عنوان استفاده
نشوند.اثرهردوی این داروهافقط
بااستمراراستفاده باقی مانده وباقطع
مصرف(حتی مصرف طولانی مدت)به تدریج پرپشتی
موهاازبین رفته ولذامصرف آنهابایستی برای
همیشه ادامه پیداكند.محلول ماینوكسیدیل
باغلظت های 2 الی 5 درصداستفاده شده
وبسیارمؤثراست.برای بروزاثرات مثبت محلول
ماینوكسیدیل حداقل 4 ماه استعمال مداوم آن
لازم بوده وحداكثراثرآن 12 ماه بعدازشروع
درمان آشكارمی گردد.دراوایل درمان ممكن
است ریزش موهاظاهراً بدترشودكه اهمیتی
نداردوبتدریج اثرات مفیدآن آشكارمی گردد.
قرص فیناسترایدبه مقدار 1 میلیگرم
درروزفقط درآقایان قابل استفاده است.حداقل
زمان مصرف این دارویكسال میباشد.عوارض
جانبی داروخفیف،اندك واكثراًقابل برگشت می
باشند.این عوارض عمدتاًمربوط به كاهش میل
جنسی مردانه بوده واهمیتی ندارندزیرااولاً
باادامه درمان بتدریج ناپدید شده وثانیاً
درصورت قطع درمان نیز ظرف مدت كوتاهی
مرتفع می گردند.
خانم های دارای ریزش موی مردانه معمولاً
اختلال هورمونی ندارندولی درصورت
وجوداختلالات هورمونی درآزمایش خون لازم
است داروهای ضدهورمون مردانه مصرف
نمایند.درهرحال بیماربایستی تحت نظرمتخصص
پوست باشدودرمان خودسرانه اكیداً ممنوع
است.
ب)درمان جراحی كه دراین قسمت انواع روش
های جراحی ترمیم مووكاشت(پیوند)موی طبیعی
قراردارد.
کاشت(پیوند)موی طبیعی
1) تاریخچه:پیوندموی طبیعی باپایان
نامه دکتر ج. دیفن باخ درآلمان درسال 1822
باموضوع پیوند مودرحیوانات شروع شد.درسال
1959 دکتراورنتریخ برای اولین باربرای رفع
طاسی مردانه تکنیک پیوندموراتوضیح
داد.نظربه اینکه هیچکدام ازپزشکان قبل
ازدکتراورنتریخ متوجه اثردرمانی این روش
برای طاسی مردانه نشدندووی اولین کسی
بودکه پیوندمورابرای رفع طاسی مردانه
انجام دادلذادرحال حاضرایشان
راپدرپیوندموی طبیعی می دانند.
حوزه پیوندموی طبیعی یک تخصص جالب توجه
ودینامیک درطب بوده ونتایج درمانی آن
درسالهای اخیرتغییرات شگرفی کرده است که
این امرعمدتاٌ بدلیل پیشرفتهای تکنیکی
درچندسال اخیراست.بااین حال میزان آگاهی
عمومی نسبت به پیوندموی طبیعی ونتایج
مطلوب آن بسیارپایین است.
2)ملاحظات روانشناسی:روانشناسان معتقدندکه
مویکی ازمعدوداجزاء بدن است که شخص
ازنظربیان شخصیت ویامعرفی هویت دارای
کنترول مستقیم وسریع برروی آن است وبهمین
دلیل ریزش مـــــواگرچه یک علامت بلوغ
ومردشدن فردبحساب می آیدولی ازطرف
دیگرمؤیدپیرشدن وافزایش سن ایشان هم بوده
ولذااثراسترس آورزیادی برمردان
دارد.معمولاٌ افرادی که بدنبال
پیوندموهستندازنظرروانشناسی بشدت نگران
ریزش موی خودبوده وبه همین دلیل اصراربه
ترمیم منطقه طاس دارند.
3)ملاحظات قبل ازعمل:معاینه ابتدایی
بسیاراهمیت دارد.بایدپرسیده شودکه هدف
شماازاین کارچیست؟چه ایده آل هایی درذهن
خودازاین کاردارید؟کدام قسمت سرازنظرداشتن
موبیشتربرایتان اهمیت دارد؟
انتخاب فردمناسب خیلی مهم است.انتظارات
شخص بایدواقعی ومتناسب باشرایط وی
باشد.متذکرمی شویم که طبیعی ترین نتیجه
کاشت موباتکنیک میکروگرافت بدست آمده ولی
بااینحال هیچگاه نمیتوان تراکم کاملاً
شبیه موهای طبیعی راایجادکرد.بهترین
فردبرای پیوندموی طبیعی کسی است که
درمنطقه دهنده مودارای موهای ضخیم باتراکم
کافی بوده وطاسی وی نیزقابل ملاحظه ولی
محدودباشد.اگرتراکم موهای بیماردرمنطقه
گیرنده موازقبل زیادباشدممکن است وی پس
ازکاشت مومتوجه افزایش بیشترتعدادموهانشده
ولذارضایت کافی بدست نیاید.
موهای کاشته شده دائمی بوده ولذابخصوص
درموردخط مویی که درجلوی سرفردبوجودمی
آوریم بایستی کاملاٌ بیمارتوجیه شده
وازبابت آن رضایت کامل داشته باشد.خط موی
جلوی سربصورت طبیعی 10-7 سانتیمتر بالاتر
ازابروها شروع می شود.قبل ازپیوندبایداین
خط رادقیقاً مشخص نمودوچون این خط برای
مابقی عمربیمارباقی می ماندلذابایددرطراحی
آن نهایت دقت رانمود.بهتراست که درطراحی
خط مو محتاط عمل نموده زیراهمیشه می توان
بعداً خط موراپایین ترآوردولی بالاتربردن
آن خیلی مشکل است.بیماران كم سن معمولاً
درخواست خط موی پایین ترازحدنرمال
دارندولی بایستی گفت كه ممكن است یك خط
موی پایین برای سن 20 سالگی مناسب باشدولی
برای سن 50 یا 60 سالگی زشت وغیرعادی
است.اغلب قانع كردن فردازاین نظرمشكل است.
4)یک فردطاس چه زمانی بهتراست پیوندموراانجام دهد؟جواب به
این سؤال مشکل است.اکثراٌ این عمل رازمانی
انجام می دهندکه باندازه کافی ازموهاریخته
شده ولی هنوزکاملاً طاس نشده اند.درکل
بهتراست فردزمانی اینکارراانجام دهدکه
نسبتاً جوان(45-25 سال) وازنظراجتماعی
فعال است ومی خواهددرکاروزندگی پیشرفت
نماید.البته کاشت موحتی دردهه های 6 و 7
زندگی نیزبشرط اینكه فردازنظروضعیت كلی
سلامتی مشكلی نداشته باشد،نتایج خوبی
خواهدداشت.
5)کاشت موی طبیعی چیست؟درپیوندموی طبیعی
ازپشت سر،كناره های سر،سینه وپشت مو
برداشته شده ودربخشهای طاس(شامل
سر،ریش،سبیل وابرو)کاشته می شود.این کاربه
دوروش میکروسرجری(FUT)وروش
جدیدغیرجراحی(FIT)انجام
می شود.طریقه کاشت موهای برداشته شده
درهردوروش FIT
و FUT
یکسان است
وموهادرهردوروش بصورت تک تک(تک
فولیکولی)کاشته می شوندولذااختلاف این 2
روش فقط درطریقه برداشت موهااست.کاشت
موبصورت سرپایی انجام شده ونیازی به بستری
شدن دربیمارستان ندارد.
درروش FUT
(میکروسرجری)بابیحسی موضعی وبدون احساس
دردیک نوارازپشت سربرداشته می شود.طول این
نوار از 20 الی 30 سانتیمتروعرض آن از 10
تا 18 میلیمتراست.ابعاداین نوارمحدودیت
داشته زیرابایستی طول وعرض آن طوری انتخاب
شودکه آسیبی به پوست پشت سرواردنیآمده
وپوست تحمل کشش آن راداشته باشدوازآن
مهمتربه بخیه های پشت سر(که البته
بسیارظریف ومیکروسکوپیک هستند)فشاری
واردنیامده تا اسکاربخیه فوق به صورت یک
خط مویی درآمده ومعلوم نباشد(خط مویی
موردبحث که محل بسته شدن پوست می
باشدبسیارنازک بوده ودرزیرخواب موهای پشت
سرمخفی می شود).
سپس این نوار زیرمیکروسکوپ وباوسایل
بسیارظریف به قطعات کوچک تقسیم می
گرددبطوریکه درهرقطعه یک الی سه
تارمو(وندرتاً 5- 4 تارمو)وجودداشته
باشد(به هرقطعه دراصطلاح یک گرافت گفته می
شود).
برای حصول بهترین نتیجه گرافت های تک مویی
درقسمت خط رویش موکاشته می شوندزیرااین
بخش ازسربطورطبیعی دارای موهای تکی
است.گرافت های 2 تایی درعقب خط رویش
مووگرافت های 3 تایی وبیشتردربالای
سرکاشته می شوندتاحداکثرتراکم
رابوجودآورند.
نتایج حاصله ازپیوندموی طبیعی درجلسه اول
همیشه بهترازجلسات بعدی خواهدبود.بعنوان
مثال باکاشت یکصدعددگرافت دریک جلسه
تعدادموهای بیشتری خواهیم داشت تادردوجلسه
کاشت موهرجلسه پنجاه عددگرافت کاشته
شود.بهمین دلیل درصورت امکان بهتراست سعی
شودکه دریک جلسه کارپیوندموراتمام کنیم.
پس ازبیحسی کامل منطقه گیرنده
مو،بااستفاده ازتیغ های بسیارنازک وکوچک
شکاف های متعدددرمناطق طاس ایجادمی گردد.
محورطولی این شکاف هاوزاویه وعمق فرورفتن
تیغ برای هرمنطقه ازموضع کاشت مومتغیربوده
ودقت دراین مرحله است که نتیجه نهایی کاشت
مورامشخص می نماید.مهمترین
فاکتوردرموردجهت وزاویه مویی که بعدازکاشت
درمی آید،جهت وزاویه شکافی است که ایجادمی
شودنه جهت وزاویه مودرحین واردشدن درشکاف
ایجادشده بعبارت دیگرهرزاویه وجهتی که
درزمان درست کردن شکاف ایجادشودموی درحین
کاشت هم ازآن تبعیت می کند.پس ازآن
هرگرافت دریک شکاف قرارداده می شود.
این مرحله بسیاروقت گیربوده وحدود6-4 ساعت
طول می کشد.بهتراست موهای کاشته شده 4- 3
میلیمتربلندی داشته باشند.پس ازکاشت مویکی
ازسه حالت ذیل ممکن است برای گرافت های
کاشته شده اتفاق بیافتد:
1)گرافت هاپس از 4- 2 هفته ریخته(البته
ریشه موسالم وزنده است)و4- 3 ماه بعددرمی
آیند(متوسط زمان درآمدن 8 الی 5/2 ماه
است).این وضعیت شایعترین اتفاقی است که
برای گرافت هامی افتد.2)گرافت هابرای 14-
10 روزپس ازعمل بصورت غیرفعال باقی
مانده(یعنی رشدنمی کنند)وسپس بدون ریزش
شروع به رشدمی نمایند.3)گرافت هابرای 4- 3
ماه پس ازعمل بصورت غیرفعال باقی
مانده(یعنی رشدنمی کنند)وسپس بدون ریزش
شروع به رشدمی نمایند.حالت اخیرفقط در 5
درصدمواردمشاهده می گردد.
حسن بزرگ
FUT این است که دریک جلسه 6-4 ساعته
حدود 4 الی 5 هزارتارمو(یابه عبارتی
1500-1300 گرافت)کاشته شده ولذااتلاف وقت
وی نسبت به FIT
خیلی کم است.ولی بزرگترین مزیت FUT
کیفیت بالای موهای
برداشته شده(نسبت به FIT
)است بدین معنی که موهادرFUT
دارای چربی
دورفولیکولی بیشتری بوده وباصطلاح چاق
ترهستندوهمین چربی بیشترنقش بسیارمؤثری
دربقای فولیکول موی جداشده ازناحیه دهنده
مودارد.به همین دلیل بهتراست برای جلسه
اول کاشت مووبخصوص مواقعی که تراکم بالا
موردنیازاست ویااینکه می خواهیم کاشت
مورابرای جلوی سروخط رویش موانجام دهیم ازFUT
استفاده کنیم.
درروش جدیدغیرجراحی(FIT
)بجای ایجادبرش درپشت سر،موهابصورت دانه
به دانه وبادستگاهی بسیارظریف برداشته می
شوند.مواردکاربردFIT
نسبت بهFUT
کمتربوده ومنحصربه 3
مورداست که ع& | 
